نازنین من شب را در می نوردم و زِ تاریکی گریزی ندارم می دانم روشنایی در راه است و فانوس عالم گونت روشنی مهتاب به تن دارد دل را از پیله قهرش بیرون خواهم کشید واژه ها را از خواب فراموشی بیدار خواهم کر

سلام ای عشق , سلام ای بی وفا یارم سلام ای تلخی شیرینم , سلام ای جانم منم آن عاشقِ مجنون همان دلدادۀ رنجور , زِ پا افتادۀ تنها نپرس از حال و احوالم , که میدانی جوابم به یادت داری ام اصلا ؟ جهانم معمو